[
و فرمود : ] اگر بدین شمشیرم بر بینى مرد با ایمان زنم که مرا دشمن گیرد ، نگیرد ، و اگر همه جهان را بر منافق ریزم تا مرا دوست دارد ،
نپذیرد ، و این از آن است که قضا جارى گشت و بر زبان پیامبر امّى گذشت که فرمود :
اى على مؤمن تو را دشمن نگیرد و منافق دوستى تو نپذیرد . [نهج البلاغه]
فروزان از دو مشرق در سحرگاهان،دو ماه آمد دو خورشید جهان افروز ،در دو صبح گاه آمد دو موسی در دو دریا،یا دو یوسف از دو چاه آمد دو رهرو یا دو رهبر،یا دو مشعل دار راه آمد دو شمع جمع بزم جان،دو رکن محکم ایمان دو بحر رحمت و غفران،دو دست قادر منان دو شمع جمع انسان ها،دو شاه کشور جان ها دو باب الله احسان ها،دو بسم الله عنوان ها دو سرو باغ و بستان ها،دو باغ روح و ریحان ها دو خالق را نماینده،دو قرآن را سراینده دو رحمت را فزاینده،دو دل ها را رباینده دو آدم خو،دو یوسف رو،دو موسی ید،دو عیسی دم یکی بر او پی سادس ،یکی بر انبیا خاتم